உங்ககிட்ட ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன். உங்களுக்குப் பிடிச்ச ஒருத்தர் உங்களை ரொம்ப காயப்படுத்துறாங்க, உங்களை மதிக்க மாட்டேங்குறாங்க, உங்க சுயமரியாதையைச் சிதைக்கிறாங்க… ஆனா, இவ்வளவு நடந்தும் அவங்களை விட்டு உங்களால ஏன் வெளிய வர முடியல? “அவங்க தப்பு பண்றாங்கன்னு என் மூளைக்குத் தெளிவா தெரியுது, ஆனா என் மனசு மட்டும் ஏன் அவங்க பின்னாடியே போகுது?” – இந்த ஒரு கேள்வி உங்களை எப்பவாவது தூங்க விடாம பண்ணிருக்கா?
நம்ம ஊர் சினிமாவுல வர்ற லவ்வர்ஸ் மாதிரி “காதல்ன்னா அதுல கொஞ்சம் வலி இருக்கணும், அடிதடி இருக்கணும், அப்போதான் அது உண்மையான காதல்” அப்படின்னு நம்ம ஆள் மனசுல ஒரு தப்பான பிம்பத்தை விதைச்சிட்டாங்க. ஆனா நிஜ வாழ்க்கைன்னு வரும்போது, இந்த “வலி” ஒரு போதை மாதிரி மாறிடுது. ஒரு கட்டத்துல, ஒரு நிம்மதியான ஆரோக்கியமான காதலை விட, இந்த நச்சுத்தனமான காதல் (Toxic Love) ஏன் இவ்வளவு ‘ஸ்ட்ராங்கா’ தெரியுது? ஏன் ஒருத்தர் நம்மள அழ வச்சுக்கிட்டே இருந்தாலும், அவங்ககிட்டயே திரும்பத் திரும்பப் போறோம்?
இன்னைக்கு இந்த பிளாக்ல இதோட பின்னாடி இருக்கிற ஆச்சரியமான உளவியல் உண்மைகளையும், அறிவியலையும் பத்தி தான் ரொம்ப ஆழமா பார்க்கப்போறோம். இது வெறும் கட்டுரை கிடையாது, ஒருவேளை உங்க வாழ்க்கையை மாத்தப்போற ஒரு விழிப்புணர்வா கூட இருக்கலாம். ஸ்கிப் பண்ணாம கடைசி வரைக்கும் படிங்க!
பிரிவு 1: இது காதலா? இல்லை மூளை செய்யும் தந்திரமா?
முதல்ல நாம ஒரு விஷயத்தைப் புரிஞ்சுக்கணும். நாம ஒருத்தரை விரும்புறோம்னா அதுக்கு பின்னாடி நம்ம மூளையில நடக்கிற சில ரசாயன மாற்றங்கள் தான் காரணம்.
1. இன்டர்மிட்டன்ட் ரெய்ன்போர்ஸ்மென்ட் (Intermittent Reinforcement):
இது கேட்க ஏதோ சயின்ஸ் லேப் வார்த்தை மாதிரி இருக்கலாம், ஆனா விஷயம் ரொம்ப சிம்பிள். நீங்க ஒரு கேசினோவுக்கு (Casino) போறீங்கன்னு வைங்க. அங்க ஒரு ஸ்லாட் மெஷின் இருக்கு. நீங்க ஒவ்வொரு முறை காயின் போடும்போதும் உங்களுக்கு 10 ரூபாய் கிடைச்சா, கொஞ்ச நேரத்துல உங்களுக்கு அது போர் அடிச்சிரும். ஆனா, பத்து முறை தோத்துப்போய், பதினோராவது முறை திடீர்னு ஒரு 10,000 ரூபாய் ஜாக்பாட் அடிச்சா எப்படி இருக்கும்? அந்த ஒரு வெற்றி தரும் சந்தோஷம் இருக்கே… அது உங்களை அடுத்த நூறு முறை தோத்தாலும் மறுபடியும் மறுபடியும் விளையாட வைக்கும்.
இதேதான் டாக்சிக் ரிலேஷன்ஷிப்லயும் நடக்குது. இந்த உறவுல 90% சண்டை, ஏமாற்றம், அழுகை தான் இருக்கும். ஆனா அந்த மீதி 10% இருக்கு பாருங்க… அவங்க திடீர்னு உங்க மேல கொட்டுற அன்பு, திடீர்னு குடுக்குற ஒரு முத்தம், இல்லன்னா “நீ இல்லாம நான் செத்துருவேன்” அப்படின்னு அவங்க சொல்லுற ஒரு உருக்கமான வார்த்தை – இது உங்க மூளையில ‘டோபமைன்’ (Dopamine) அப்படிங்கிற ஹார்மோனை வழக்கத்தை விட பல மடங்கு அதிகமா சுரக்க வைக்குது.
2. டிராமாவும் போதையும் (The Addiction to Drama):
ஆரோக்கியமான காதல் ஒரு அமைதியான கடல் மாதிரி. அதுல பெரிய அலைகள் இருக்காது, ஆனா நிம்மதி இருக்கும். நச்சுத்தனமான காதல் ஒரு சுனாமி மாதிரி. ஒரு நிமிஷம் உங்களை வானத்துக்குத் தூக்கும், அடுத்த நிமிஷம் தரைமட்டமாக்கும். இந்த ஏற்ற இறக்கங்கள் (Highs and Lows) நம்ம மூளைக்கு ஒரு விதமான த்ரில்லை கொடுக்குது. இதனாலதான், அமைதியான காதலில் இருப்பவர்களுக்குக் கூட சில நேரங்களில் “என்னடா இது லவ்ல ஒரு ஸ்பார்க் இல்லையே”ன்னு தோண ஆரம்பிக்கும். ஆனா டாக்சிக் லவ்ல அந்த ‘ஸ்பார்க்’ சண்டை மூலமா கிடைச்சிகிட்டே இருக்கும்.
பிரிவு 2: நிஜ வாழ்க்கை உதாரணங்களும், அந்த மாய வலையும்
இதை இன்னும் நெருக்கமா புரிஞ்சுக்க ஒரு சின்ன உதாரணத்தைப் பார்ப்போம்.
கதை 1: ராகுல் மற்றும் ப்ரியா
ராகுல் ரொம்ப அமைதியான பையன். ப்ரியா அவன் மேல ரொம்ப அன்பா இருப்பா, ஆனா சின்னச் சின்ன விஷயத்துக்கெல்லாம் சந்தேகப்படுவா. ராகுலோட போன் பாஸ்வேர்ட் கேட்பது, அவனோட பெண் தோழிகள்கிட்ட பேசக்கூடாதுன்னு சொல்றது, அவன் மதிக்கப்பட வேண்டிய இடத்துல அவனை மட்டம் தட்டுறதுன்னு எல்லாத்தையும் பண்ணுவா. ராகுல் ரொம்ப வருத்தப்படுவான். ஆனா, ராகுல் அவளை விட்டு விலக நினைக்கும்போது, ப்ரியா உடனே அழுது “சாரிடா, எனக்கு நீ வேற யார்கூடயாவது போயிருவியோன்னு பயமா இருக்கு, அதான் அப்படி நடந்துக்கிட்டேன்”னு சொல்லுவா.
இங்க ராகுல் என்ன நினைக்கிறான்? “ஆஹா, இவ என் மேல எவ்வளவு பாசம் வச்சிருந்தா இப்படி பொசசிவ்வா இருப்பா” அப்படின்னு அந்த நச்சுத்தனமான குணத்தை அன்பா பார்க்க ஆரம்பிச்சிருவான். இதுதான் முதல் ஆபத்து.
கதை 2: சுதா மற்றும் விக்ரம்
விக்ரம் ஒரு நாள் சுதாவைத் தேவதையா கொண்டாடுவான். அடுத்த நாள் அவளைக் கண்டுகொள்ளவே மாட்டான் (இதற்குப் பெயர் Breadcrumbing). சுதா அவன் போனுக்காகக் காத்துக்கிட்டே இருப்பா. அவன் எப்போ மெசேஜ் பண்ணுவான்னு ஏங்குவா. அவன் மூணு நாள் கழிச்சு மெசேஜ் பண்ணும்போது, சுதாவுக்குக் கிடைக்கிற அந்தச் சந்தோஷம் இருக்கே… அது அந்த மூணு நாள் பட்ட கஷ்டத்தை மறக்கடிச்சிரும்.
நாம ஏன் இந்த வலையில விழுறோம்?
-
சிறுவயது பாதிப்புகள்: நம்ம சின்ன வயசுல நம்ம அப்பா அம்மாவோ இல்ல நம்ம கூட இருந்தவங்களோ நமக்கு அன்பைக் கொடுக்க ஒரு நிபந்தனை போட்டிருப்பாங்க (Conditioning). “நீ இதைச் செஞ்சாதான் நான் உன்னை நேசிப்பேன்” அப்படின்னு வளர்ந்தவங்களுக்கு, போராட்டமான காதல் தான் உண்மையான காதல்னு ஆள்மனசுல பதிஞ்சிருக்கும்.
-
லோ செல்ஃப் எஸ்டீம் (Low Self-Esteem): “எனக்கு இதைவிடச் சிறந்த ஒருத்தர் கிடைக்க மாட்டாங்க”, “இவங்களாவது என்னை விரும்புறாங்களே” அப்படின்னு நம்மள நாமளே தாழ்த்தி நினைக்கும்போது, கிடைக்கிற கொஞ்ச நஞ்ச அன்பையும் பெரிய விஷயமா பார்க்கிறோம்.
இது டாக்சிக் லவ் தான் என்பதைக் கண்டறிவது எப்படி?
சில நேரங்கள்ல நாம இருக்கிறது ஒரு நச்சுத்தனமான உறவுன்னு நமக்கே தெரியாது. அதை எப்படிக் கண்டுபிடிக்கலாம்?
-
வாக்கிங் ஆன் எக்ஷெல்ஸ் (Walking on Eggshells): நீங்க உங்க பார்ட்னர்கிட்ட பேசும்போது “ஐயோ, இதைச் சொன்னா அவங்க கோவப்படுவாங்களோ?”, “அவங்களுக்கு மூட் அவுட் ஆகிருமோ?” அப்படின்னு யோசிச்சு யோசிச்சுப் பேசுறீங்களா? அப்போ நீங்க ஒரு சுதந்திரமான உறவுல இல்லை.
-
கேஸ்லைட்டிங் (Gaslighting): அவங்க ஒரு தப்பு பண்ணுவாங்க. நீங்க அதைத் தட்டிக் கேட்டா, “நீதான் லூசு மாதிரி யோசிக்கிற”, “உனக்கு மெண்டல் ப்ராப்ளம்” அப்படின்னு உங்களையே சந்தேகப்பட வைப்பாங்க. கடைசியில தப்பு அவங்க மேல இருந்தாலும் நீங்க போய் மன்னிப்பு கேட்பீங்க.
-
தனிமைப்படுத்துதல் (Isolation): “உன் பிரண்ட்ஸ் சரி இல்ல”, “உன் ஃபேமிலி உனக்கு எதிரா இருக்காங்க” அப்படின்னு சொல்லி மெல்ல மெல்ல உங்களை எல்லாரை விட்டும் பிரிச்சு, அவங்க ஒருத்தரை மட்டுமே நீங்க சார்ந்து இருக்கிற மாதிரி பண்ணுவாங்க.
-
லவ் பாம்பிங் (Love Bombing): ஆரம்பத்துல அளவுக்கதிகமான அன்பு, பரிசு, கனவு உலகம்னு உங்களை மயக்குவாங்க. நீங்க முழுசா அவங்க கட்டுப்பாட்டுல வந்ததும், அப்படியே உங்களை உதாசீனப்படுத்த ஆரம்பிப்பாங்க.
இந்த நரகத்திலிருந்து வெளிவருவது எப்படி?
டாக்சிக் உறவுல இருந்து வெளிய வர்றது ஒரு போதை பழக்கத்துல இருந்து வெளிய வர்றதுக்குச் சமம். இது ஒரே நாள்ல நடக்காது, ஆனா கண்டிப்பா முடியும்.
-
உண்மையை ஒத்துக்கொள்ளுங்கள் (Acceptance):
முதல்ல, “இது காதல் கிடையாது, இது ஒரு மனநோய் மாதிரி என்னைப் பாதிக்குது” அப்படிங்கிற உண்மையை உங்க மனசுக்குச் சொல்லுங்க. அவங்க மாறிடுவாங்கன்னு நீங்க நினைக்கிற வரைக்கும் உங்களால வெளிய வர முடியாது. ஒரு நபர் மாறணும்னா அவங்க நினைக்கணும், நீங்க நினைச்சா அவங்களை மாத்த முடியாது. -
நோ கான்டாக்ட் ரூல் (The No Contact Rule):
இதுதான் ரொம்ப முக்கியம். அவங்க மெசேஜ் பண்ணுவாங்க, கால் பண்ணுவாங்க, மறுபடியும் லவ் பாம்பிங் பண்ணுவாங்க. ஆனா நீங்க எல்லா வழிகளையும் பிளாக் பண்ணணும். அந்த ஒரு ‘டோபமைன் ஹிட்’ (Dopamine hit) உங்களுக்குத் திரும்பக் கிடைச்சா, மறுபடியும் நீங்க அதே சுழற்சியில மாட்டிக்கிவீங்க. -
சுயமரியாதையை மீட்டெடுங்கள் (Rebuild Self-Worth):
உங்களுக்குப் பிடிச்ச விஷயங்களைச் செய்யுங்க. பழைய நண்பர்களைச் சந்திக்கவும். நீங்க அந்த உறவுக்கு வர்றதுக்கு முன்னாடி எவ்வளவு சந்தோஷமா இருந்தீங்கன்னு யோசிச்சுப் பாருங்க. உங்களை நீங்களே நேசிக்க ஆரம்பிக்கும்போது, உங்களை மதிக்காத யாருமே உங்க கூட இருக்கத் தகுதியற்றவங்கன்னு புரியும். -
தேவைப்பட்டால் உதவி கேளுங்கள்:
இதுல இருந்து வெளிய வர முடியலையா? ஒரு நல்ல கவுன்சிலர் அல்லது சைக்காலஜிஸ்ட் கிட்ட பேசுங்க. இதுல வெட்கப்பட எதுவுமே இல்லை. உங்க மனநலம் தான் உங்க வாழ்க்கையோட அஸ்திவாரம்.
முடிவுரை: உங்களை நீங்களே கண்டடையுங்கள்!
நண்பர்களே, வாழ்க்கைங்கிறது ரொம்ப சின்னது. அந்த வாழ்க்கையை ஒருத்தருக்காக அழுதுகிட்டும், அவங்க எப்போ நம்மள மதிப்பாங்கன்னு ஏங்கிக்கிட்டும் கழிக்கிறதுல எந்த அர்த்தமும் இல்லை.
நிஜமான காதல் உங்களை உற்சாகப்படுத்தும், உங்களை இன்னும் சிறந்த மனிதனா மாற்றும், உங்களுக்கு நிம்மதியான தூக்கத்தைக் கொடுக்கும். எந்த ஒரு காதல் உங்களை ஒவ்வொரு நாளும் யோசிக்க வைக்குதோ, உங்க கண்ணீருக்குக் காரணமா இருக்கோ, அது காதலே கிடையாது – அது ஒரு காயம்!
அந்தக் காயத்தைக் கட்டிக்கிட்டு அழறதை விட, அதை ஆத்திட்டு ஒரு புது வாழ்க்கையை நோக்கி நடக்குறதுதான் புத்திசாலித்தனம். உங்களை நேசிக்க இந்த உலகத்துல கோடி பேர் இருக்காங்க, ஆனா அதுக்கு முதல்ல நீங்க உங்களை நேசிக்கணும்.
இந்தக் கட்டுரை உங்க மனசுக்கு நெருக்கமா இருந்ததா? இல்ல உங்க வாழ்க்கையில நடந்த எதோ ஒரு விஷயத்தை ஞாபகப்படுத்தியதா? உங்களோட கதையை அல்லது கருத்தைக் கமெண்ட்ல சொல்லுங்க. ஏன்னா நீங்க சொல்லுற ஒரு விஷயம், அதே நிலைமையில இருக்கிற இன்னொருத்தருக்கு ஒரு நம்பிக்கையைக் கொடுக்கலாம்.