வணக்கம் நண்பர்களே! எல்லாரும் எப்படி இருக்கீங்க? 😊
இன்னைக்கு நாம ரொம்ப ரொம்ப முக்கியமான ஒரு விஷயத்தைப் பத்திப் பேசப் போறோம். நம்ம எல்லாருமே வாழ்க்கையில அன்பை தேடுறோம். ஒரு நல்ல உறவு, நம்மளப் புரிஞ்சுக்கிற துணை, இந்த உலகத்துல நமக்கான ஒரு இடம்… இதெல்லாம்தான் நம்மளோட அடிப்படைத் தேவைகள், இல்லையா? ஆனா, பல நேரங்கள்ல, நம்ம தேடுற அந்த அன்பு, நம்ம கைக்குள்ள வந்தாலும், அது ஏன் நிலைக்க மாட்டேங்குது? இல்லன்னா, நாம ஏன் தப்பான உறவுகளைத் திரும்பத் திரும்பத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்? ஏன் ஒருத்தர் மேல ரொம்ப அதிகமா நம்பிக்கை வைக்க முடியலை?
இதுக்கு நாம எங்கேயோ தொலைஞ்சுபோன பதிலை இல்லாம, நமக்குள் மறைஞ்சு கிடக்கிற ஒரு வேரைக் கவனிக்கணும்.
கண்ணுக்குத் தெரியாத அந்தக் காரணம்… நாம கடந்து வந்த குழந்தைப் பருவத்துல இருக்கு!
ஆமா நண்பர்களே! நீங்க சந்தோஷமா சிரிச்ச அந்த நாட்களுக்குள்ள, தெரியாம ஏற்பட்ட சின்னச் சின்ன காயங்கள், நீங்க இன்னைக்கு ஒருத்தரை எப்படி நேசிக்கிறீங்க, எப்படி நம்புறீங்க, எப்படி உங்களோட கோபத்தை வெளிப்படுத்துறீங்க… இந்த எல்லா விஷயத்திலயும் தன்னோட நிழலைப் படரவிட்டு இருக்கு. சின்ன வயசுல ஒரு அப்பா, அம்மா கிட்ட இருந்து நாம கிடைக்காமப் போன அன்பு, நிராகரிப்பு (rejection), இல்லன்னா ஒரு பயம்… இதெல்லாம் எப்படி உங்க காதல் வாழ்க்கையில ஒரு பெரிய புயலையே உருவாக்குதுன்னு தெரிஞ்சுக்க தயாரா? ரொம்ப உணர்ச்சிப்பூர்வமான, அதே சமயம் ரொம்பவும் பயனுள்ள ஒரு பயணத்துக்குள்ள போகலாம்! வாங்க!
இந்தக் கருத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்வோம்!
நண்பர்களே, முதல்ல ஒரு விஷயத்தைத் தெளிவா புரிஞ்சுக்கணும். நாமெல்லாம் சாதாரண மனுஷங்க. நம்ம மனசு ஒரு காலியான பாத்திரம் மாதிரி இல்ல. ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ்வொரு வருஷமும் நாம சந்திக்கிற அனுபவங்கள், அதுல நிரம்பி, நம்மளோட ஆளுமையா (Personality) மாறுது. குறிப்பா, நம்மளோட முதல் 5 வருஷங்கள் ரொம்ப ரொம்ப முக்கியமானவை.
💡 காயங்கள் என்றால் என்ன?
குழந்தைப் பருவக் காயம் (Childhood Trauma) அப்படின்னா, அடிப்பட்டது, இல்லன்னா பெரிய வன்முறைன்னு மட்டும்தான் அர்த்தம் இல்ல. ஒரு குழந்தை, தன்னோட அடிப்படைத் தேவைகளான பாதுகாப்பு, அரவணைப்பு, அங்கீகாரம் (validation), நிலையான அன்பு இதையெல்லாம் தொடர்ச்சியாகவோ இல்லன்னா போதுமான அளவுக்கோ பெறாமப் போகும்போது, அந்த மனசுல ஏற்படுற அழுத்தம்தான் காயம். இதுக்கு ஆங்கிலத்துல Attachment Injuries-ன்னு சொல்லுவாங்க.
எடுத்துக்காட்டாக:
- அப்பா, அம்மா எப்பவுமே சண்டை போட்டுட்டே இருந்தது.
- உங்க உணர்வுகளை ஒருத்தர் கூட மதிக்காதது. “இதெல்லாம் ஒரு அழுகையா?”, “நீ இதைப் பண்ணினா தான் நான் உன்ன லவ் பண்ணுவேன்” னு நிபந்தனையோட அன்பு கொடுத்தது.
- உங்களைத் தனிமையில விட்டது, இல்லன்னா, ரொம்ப அதிகமா உங்க மேலக் கட்டுப்பாடுகள் விதித்தது.
- உங்க அம்மாவோ, அப்பாவோ எப்பவும் மதுவுக்கு அடிமையா இருந்தது, இல்லன்னா மன அழுத்தத்துல இருந்தது.
இந்தச் சின்ன சின்ன விஷயங்கள், அந்தக் குழந்தையோட மூளையில ஒரு முடிவை எடுக்குது. அது என்ன தெரியுமா? “இந்த உலகம் பாதுகாப்பானது இல்ல. என்னால யாரையும் நம்ப முடியாது. நான் லவ் பண்ணப்படுறதுக்குத் தகுதி இல்லாதவன்.” இந்த முடிவுகள்தான், நாம வளர்ந்த பிறகு நம்ம காதல் வாழ்க்கையில ஒரு ஆவியாத் துரத்த ஆரம்பிக்குது.
காதலில் அது எப்படி வெளிப்படும்?
இந்தக் காயங்கள்தான், நம்ம காதல் உறவுகள்ல இந்த மாதிரி வடிவங்கள்ல வெளிப்படுது.
- அதிகப்படியான பயம் (Fear of Abandonment): நம்மள விட்டுட்டுப் போயிடுவாங்களோன்ற பயம். இதனால, துணைய ரொம்ப அதிகமா ஒட்டிட்டு இருப்பாங்க (Clingy). அவங்க ஃபோன் எடுக்கலைன்னா கூட, மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய புயல் கிளம்பிடும்.
- ஈடுபாடின்மை (Emotional Avoidance): ஒருத்தர் நம்மள ரொம்ப லவ் பண்ணினா கூட, நாம ஒரு பாதுகாப்பு வளையத்துக்குள்ளேயே இருந்துப்போம். “நான் ரொம்ப லவ் பண்ணினா, என்னை விட்டுட்டுப் போயிடுவாங்க”ன்ற பயத்துல, அவங்களுக்கு உணர்வுபூர்வமா நெருக்கமாகறதைத் தவிர்ப்பது.
- தன்னைத் தியாகம் செய்தல் (People Pleasing): குழந்தை பருவத்துல அன்புக்காகவும், அங்கீகாரத்துக்காகவும் மத்தவங்க சொல்றதக் கேட்டே பழகினதால, பெரியவங்க ஆனதும், உறவுல நம்மளோட தேவைகளை, விருப்பங்களை ஒதுக்கிட்டு, துணையோட தேவைக்காக மட்டுமே வாழ்வது.
- தொடர்ச்சியான சந்தேகம் (Distrust): யாரையும் நம்ப முடியாம, துணையைத் தொடர்ந்து சோதனை செய்றது, சந்தேகம் கொள்றது. “கண்டிப்பா இவங்க என்னை ஏமாத்துவாங்க” என்ற உள்மனக் குரல்.
- கோபமும் உணர்ச்சி வெடிப்பும் (Anger/Explosiveness): சின்ன விஷயத்துக்குக்கூட அதிகமா கோபப்படுறது. ஏன்னா, குழந்தை பருவத்துல வெளிப்படுத்த முடியாமப் போன கோபங்கள், இப்ப ஒரு வடிகால் தேடுது.
புரிஞ்சுதா நண்பர்களே? இந்த எல்லாச் சிக்கல்களுக்கும் ஆரம்பப் புள்ளி, நாம சின்ன வயசுல தேடி கிடைக்காமப் போன அந்த அன்பும், அங்கீகாரமும்தான்.
இந்தக் காயங்களோடு வாழும் மனிதர்களின் கதைகள்!
இப்ப நாம கொஞ்சம் நிஜமான கதைகளையும், ரொம்பவும் சாதாரணமாக நடக்கிற விஷயங்களையும் பார்க்கலாம். அப்போதான், நாம இந்த வலையில எப்படிச் சிக்கி இருக்கோம்னு புரியும்.
☕ கதை 1: “நிலைத்தன்மை இல்லாத காதல்” – அனிஷா & அருண்
அனிஷா அப்புறம் அருண். ரெண்டு பேருமே ஒரு வருஷமா டேட்டிங் பண்ணிட்டு இருக்காங்க. அருண் ரொம்ப அன்பானவன். அனிஷா மேல ரொம்ப லவ். ஆனா, அனிஷாவுக்கு எப்பவுமே ஒரு பயம். அருண் லவ் பண்றது நிஜம்தானா? காலையில ஒரு மெசேஜ் பண்ணலைன்னா கூட, “அருணுக்கு என் மேல வெறுப்பு வந்திருச்சு போல”ன்னு நினைச்சு ரொம்பப் பயப்படுவா.
அனிஷாவோட குழந்தை பருவத்துல, அவங்க அப்பா அடிக்கடி வெளியூருக்குப் போயிடுவார். திடீர்னு ஒரு நாள் போவார், ஒரு மாசம் கழிச்சுத் திடீர்னு வருவார். இந்தப் பிரிவு, அனிஷாவோட மனசுல ஒரு பெரிய பயத்தை உருவாக்கிடுச்சு. ‘என்னை லவ் பண்றவங்க எப்ப வேணா விட்டுட்டுப் போயிடுவாங்க’ ன்ற பயம்.
அதனால என்ன பண்ணுவா தெரியுமா? அருண் அன்பா இருக்கும்போது, அவ ரொம்ப சந்தோஷப்படுவா. ஆனா, அருண் வேலைல பிஸியா இருந்தா, உடனே சண்டை போடுவா. “நீ என்னை விட்டு விலகுற மாதிரி இருக்கு”ன்னு அவங்க சண்டை போடுவாங்க. அருண் எவ்ளோ சமாதானம் பண்ணாலும், அவங்க மனசு நம்பாது. ஏன்னா, அவங்க மூளை, அப்பா திடீர்னு காணாமப் போன அந்தப் பழைய ஞாபகத்தோட தான் அருணை ஒப்பிட்டுப் பார்க்குது. இதனால, அவங்க உறவுல நிம்மதியே இருக்காது. அருணும் என்ன பண்றதுன்னு தெரியாமத் தவிச்சுட்டு இருப்பான்.
🎭 கதை 2: “எல்லாத்துக்கும் ‘ஓகே’ சொல்ற மதன்”
மதன். ஒரு சாஃப்ட்வேர் இன்ஜினியர். ரொம்ப அமைதியான பையன். அவனோட காதலி சுமித்ரா. சுமித்ராவுக்குக் கோபம் வந்தா, மதன் உடனே பயந்துடுவான். சுமித்ரா “நீ இதை மாத்திக்கோ”, “இதைச் செய்யாதே”, “என்னால உன்னை ஏத்துக்க முடியாது”ன்னு சொன்னா கூட, மதன் உடனே, “சாரி, இனி நான் மாத்திக்கிறேன்”னு சொல்லுவான். எல்லாத்துக்கும் “ஓகே” சொல்லுவான்.
மதனோட சின்ன வயசுல, அவனோட அம்மா ரொம்ப கண்டிப்பானவங்க. “நான் சொல்றத நீ கேட்டா மட்டும்தான் உனக்கு சாக்லேட்”, “நல்ல மார்க் வாங்கினா மட்டும்தான் எனக்கு உன்னை பிடிக்கும்”னு நிபந்தனையோடதான் அன்பு கொடுத்தாங்க.
மதன் மனசுக்குள்ள என்ன பதிஞ்சு போச்சுன்னா, ‘என்னோட தேவைகளை, விருப்பங்களை, உணர்வுகளை நான் வெளிப்படுத்தினா, என்னை யாருக்கும் பிடிக்காது. நான் லவ் பண்ணப்பட மாட்டேன். நான் மற்றவங்கள சந்தோஷப்படுத்தினா மட்டும்தான் எனக்கு அன்பு கிடைக்கும்.’
அதனால, காதல் உறவுல, அவனோட தேவைகள் என்ன, அவனுக்கு என்ன பிடிக்கலைன்னு எதுவுமே பேச மாட்டான். அவனோட சுயத்தைப் (Identity) பலி கொடுத்துட்டு, சுமித்ராவோட சந்தோஷத்துக்காக மட்டுமே வாழ்வான். ஒரு கட்டத்துல, “இவன் என்னோட தேவையை மட்டுமே பூர்த்தி செய்ற ஒரு கருவி மாதிரி தான் இருக்கான், இவனுக்குன்னு ஒரு தனிப்பட்ட ஆளுமையே இல்லையே”ன்னு சுமித்ராவுக்குத் தோண ஆரம்பிச்சு, அந்த உறவு உடைஞ்சு போகும்.
பாருங்க நண்பர்களே! இவங்க யாருமே தப்பானவங்க இல்ல. ஆனா, இவங்களுக்குள்ள ஏற்பட்டக் காயங்கள், இவங்க காதல்ல இந்த மாதிரியான மோசமான விளைவுகளை ஏற்படுத்துது.
இந்தக் காயங்களைக் குணப்படுத்தி, அன்பை வெல்வது எப்படி?
நண்பர்களே, நமக்கு இந்த மாதிரிப் பிரச்சனை இருக்குன்னு தெரிஞ்ச உடனே, அதைப் பார்த்துப் பயப்படுறத விட, அதைக் குணப்படுத்த என்ன செய்யலாம்னு யோசிக்கணும். இந்த வலையிலிருந்து நாம எப்படி வெளிய வரலாம்னு ஒரு சிலப் பயனுள்ள டிப்ஸ பார்க்கலாமா?
1. உங்க காயத்தை அடையாளம் காணுங்கள் (Identify Your Wound):
இதுதான் முதல் படி. ஒரு பேனா எடுத்துட்டு உங்களையே கேள்வி கேளுங்க:
- உங்க காதல் உறவுல திரும்பத் திரும்ப நீங்க சந்திக்கிற பிரச்சினை என்ன? (உ.ம்: அடிக்கடி கோபப்படுறது, அதிக சந்தேகம், உறவு ரொம்ப நாள் நீடிக்காமல் இருக்கிறது).
- சின்ன வயசுல, உங்க மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய வெற்றிடம் (Void) இருந்துச்சா? யாருகிட்ட இருந்து உங்களுக்கு அன்பு கிடைக்கல?
- உங்க அப்பா, அம்மா கிட்ட நீங்க அதிகமா என்ன விமர்சனம் கேட்டீங்க? (“நீ ரொம்பப் பயந்தவன்”, “உனக்குப் பொறுப்பே இல்ல”)
- உங்க துணை உங்களை விட்டு விலகிப் போற மாதிரி உணரும்போது, உங்களுக்கு எவ்வளவு பயம் வருது? அந்தப் பயம் ஒரு 5 வயசு குழந்தைக்கு வர்ற பயம் மாதிரி இருக்கா?
இந்த மாதிரி கேள்விகளைக் கேட்கும்போது, ‘ஆஹா! இதுதான் எங்க அப்பா கிட்ட இருந்து எனக்கு ஏற்பட்ட காயம் போல!’ அப்படின்னு ஒரு தெளிவு கிடைக்கும். அந்தத் தெளிவுதான் உங்க முதல் விடுதலை!
2. கடந்த காலத்துக்கு ஆறுதல் கொடுங்கள் (Comfort Your Inner Child):
உங்களுக்குள்ள இருக்கிற அந்தக் காயப்பட்ட குழந்தையைக் கவனிங்க. இது கொஞ்சம் உணர்ச்சிப்பூர்வமான ஒரு Exercise. கண்ண மூடிட்டு, சின்ன வயசுல நீங்க கஷ்டப்பட்ட அந்தத் தருணத்தை நினைச்சுப் பாருங்க. அப்போ, பெரியவங்களான நீங்க, அந்தக் குழந்தைகிட்ட என்ன சொல்லுவீங்க?
- “நீ லவ் பண்ணப்படுறதுக்குத் தகுதியானவன்!”
- “உனக்குப் பயமா இருக்கிறத நான் புரிஞ்சுக்கிறேன். நான் உன்னைப் பார்த்துக்கிறேன்.”
- “நீ தனியா இல்ல. நான் உனக்காக இங்க இருக்கேன்.”
அப்படின்னு உங்களுக்கு நீங்களே சொல்லுங்க. மத்தவங்க கொடுக்காத அன்பை, அங்கீகாரத்தை, நீங்க உங்களுக்கே கொடுக்கும்போது, உங்க மனசுல இருக்கிற அந்த வெற்றிடம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நிரப்பப்படும். அப்போ, நீங்க காதலை வெளியில தேட மாட்டீங்க.
3. தன்னோட உணர்வுகளைப் பிரித்துப் பார்க்கப் பழகுங்கள் (Separate Emotion from Reality):
உங்க துணை மெசேஜ் பண்ணலை. உங்களுக்குள்ள இருக்கிற காயம், “அவங்க உங்களை விட்டுட்டுப் போறாங்க”ன்னு சொல்லும். ஆனா, இந்த இடத்துல நீங்க நிஜத்தைப் பேசணும்.
“ஓகே. அவங்க மெசேஜ் பண்ணலை. ஆனா, அவங்க ஒரு மீட்டிங்கில் இருப்பாங்கன்னு நேத்து சொன்னாங்க. என்னோட பயம் மட்டும்தான் இப்போதைக்கு இங்க சத்தம் போடுது. நிஜத்துல, அவங்க பிஸியா இருக்காங்க, அவ்வளவுதான்.”
இந்த மாதிரி, உங்க உணர்ச்சிகளுக்கும், நிஜத்துக்கும் ஒரு கோடு போடுங்க. உணர்ச்சியின் பின்னாலேயே போகாம, அறிவோட முடிவு எடுக்கப் பழகணும்.
4. வெளிப்படையாகப் பேசுங்கள் (Communicate Your Wound, Not Your Anger):
உங்க துணை கிட்ட வெளிப்படையாகப் பேசுங்க. ஆனா, கோபத்தோட பேசக் கூடாது. உங்க காயத்தை பத்திப் பேசுங்க.
“நீங்க வேலைல பிஸியா இருக்கும்போது எனக்கு ரொம்பக் கவலையா இருக்கும். நான் சின்ன வயசுல எங்க அப்பா அடிக்கடி என்னைய விட்டுட்டுப் போயிடுவார். அதனால, இந்தத் தனிமைய நான் தாங்க மாட்டேன்னு ஒரு பயம் எனக்குள்ள வந்துடுது. நான் உங்களைச் சந்தேகப்படலை. என்னோட உள்ளுக்குள்ள இருக்கிற காயம்தான் சத்தம் போடுது.”
நீங்க இப்படிப் பேசும்போது, உங்க துணை உங்களைப் புரிஞ்சுக்க வாய்ப்பு கொடுக்குறீங்க. அவங்க உங்களைச் சமாதானப்படுத்துவாங்க. இது உங்க ரெண்டு பேருக்குமான உறவை பலப்படுத்தும்.
5. ஒரு Professional-ஐ பாருங்கள் (Seek Professional Help):
சில சமயங்கள்ல, இந்தக் காயங்கள் ரொம்ப ஆழமா இருக்கும். நம்மால தனியாகச் சமாளிக்க முடியாது. தயவுசெய்து ஒரு நல்ல Counsellor-ஐ, இல்லன்னா Therapist-ஐ பாருங்க. அவங்க இந்த Attachment Trauma-வைச் சரி செய்யறதுக்குன்னு சில முறைகள் வச்சிருக்காங்க. இதுல எந்தத் தவறும் இல்ல. உங்க மனசைச் சரிசெய்றது, ஒரு பெரிய பலம்!
Conclusion :
நண்பர்களே, நாம பார்த்தது ரொம்பவும் ஆழமான ஒரு விஷயம். நீங்க ஒருத்தரை லவ் பண்றீங்கன்னா, அதுக்குக் காரணம், நீங்க உங்க குழந்தை பருவத்துல தேடி கிடைக்காமப் போன அன்பைத் திரும்பப் பெறணும்ன்ற ஒரு ஆசைதான். ஆனா, நீங்க அந்த வலியை, உங்க துணையோட தோள் மேல சுமத்தக் கூடாது.
உங்க காதலைக் காப்பாத்தணும்னா, நீங்க முதலில உங்க மனசுல இருக்கிற அந்தக் காயத்தைக் காப்பாற்றணும். நாம இன்னைக்கு யாரு, எதுக்காக இப்படி நடந்துக்கிறோம்ன்றதப் புரிஞ்சுக்கிட்டா, நம்மள நாமே மாத்திக்க முடியும்.
உங்க குழந்தை பருவத்துல என்ன நடந்திருந்தாலும், நீங்க தப்பானவங்க இல்ல. அன்பு செய்ய, அன்பு பெற, நீங்க எல்லாத் தகுதியும் உள்ளவங்க. உங்க காயங்கள் உங்க பலமா மாறும். இன்னைக்கு நீங்க பேச ஆரம்பிச்சா, உங்க வாழ்க்கைல ஒரு புதிய அத்தியாயம் உருவாகும். ஒரு ஆரோக்கியமான காதலுக்கு நீங்க தகுதியானவங்க!
இந்த விஷயம் உங்களுக்கு உதவியா இருக்கும்னு நம்புறேன்